|
مقدمه:
جهان و آنچه در اوست، از ذرات بسیار ریز تا کوه های سر به فلک کشیده در عالم طبیعت، و موجودات جهان غیب از فرشتگان الهی و بهشت که بلندایش در فکر و اندیشة آدمی نمی گنجد و عقل انسان از درک آن قاصر است، همگی در پرتو امدادهای الهی چهرة هستی به خود می گیرند و فعالیت می کنند. به سخنی دیگر و به تعبیری دقیق تر، جز حضرت حق، آنچه عنوان هستی بر آن اطلاق می شود، فقر و نیاز محض است و محتاج به خداوند. بر این اساس و با این نگاه می توان بلکه باید اذعان کرد، در هر تکاپویی از هر موجود، مددی غیبی از سوی خداوند دیده می شود. و بدون امدادهای غیبی، هستی از رخ جهان، رخت بر می بندد...
|
|
ادامه مطلب...
|
محرم که می آید و بیرق های سیاه برافراشته می شود احساس غریبی به درون هر انسان آزاده و آگاهی اعم از مسلمان وغیر مسلمان سرک می کشد . چتر سیاه غم بر آسمان دل سایه می اندازد و چشمها بارانی می شود. گویی حوادث سال 61 هجری یکایک در پیش چشم رژه می روند و هر یک فصلی از کتاب انسانیت را دوباره مرور می کنند...
