 پیشرفت و تلاش برای بالارفتن از نردبان پست و مقام ، ویژه گی ذاتی هر انسان کمال خواه و بی نهایت طلب است . در روایات است که هر کس دو روزش مساوی باشد زیانکار است . با این وصف پیمودن پله های ترقی امری ممدوح است اما اینکه چه نوع مقامی شایسته ی انسانیت انسان است و جهت گیری یک انسان به عنوان اشرف مخلوقات باید به سمت دستیابی به کدام موقعیت و جایگاه باشد بستگی به میزان معرفت و دریافت های معنوی و نوع نگاه به انسان و عوالم هستی و کمالات انسانی دارد .
رسیدن به موقعیت و جایگاه دنیوی بخش عمده ای از تلاشهای بشر را تشکیل می دهد . بسیاری از جنگ ها رقابت ها، حسادت ها، کینه ها و ... بین افراد و اقوام و کشورها با هدف کسب جایگاه و مقام دنیوی صورت می گیرد .مقام دنیوی حاصل قوه ی واهمه ی انسانی و فاقد اصالت است .
اگر پست و مقام و شهرت دنیایی موهوم و فاقد اصالت است پس رسیدن به کدام مقام باید فراروی انسان مؤمن قرار گیرد ؟
«مقام محمود» جایگاه شایسته و ویژه ای است که خداوند متعال و حضرات معصومین علیهم السلام برای انسان فطرت گرا و آخرت بین تدارک دیده اند و او را به کوشش برای رسیدن به آن دعوت کرده اند . این همان جایگاهی است که هر وقت زیارت عاشورا می خوانیم از خداوند متعال رسیدن به آن را طلب می کنیم ( و ان یبلغنی المقام المحمود لکم عندالله )
برای آنکه با مقدمات و لوازم ؛ ابعاد و ماهیت و آثار و نتایج این مقام زیبا و ستوده آشنا شوید شما را به استماع مجموعه گفتارهای بیان شده توسط استاد محمد شجاعی در سی دی «مقام محمود» سفارش می کنیم .
|
محرم که می آید و بیرق های سیاه برافراشته می شود احساس غریبی به درون هر انسان آزاده و آگاهی اعم از مسلمان وغیر مسلمان سرک می کشد . چتر سیاه غم بر آسمان دل سایه می اندازد و چشمها بارانی می شود. گویی حوادث سال 61 هجری یکایک در پیش چشم رژه می روند و هر یک فصلی از کتاب انسانیت را دوباره مرور می کنند...
