رضا حالتی نفسانی و به معنای خشنودی از قضای الهی است. قضای الهی یعنی اراده ی محبوب و انسان محب ،خواست محبوب را بر خواهش خود مقدم می دارد. اگر خداوند را حکیم و همه ی وقایع را حاصل قضای حکیمانه بدانیم در آن صورت اعتراض به آن قضا - که در بسیاری از موارد ناشی از افعال صادره ی از خود ماست – خلاف عقل است.
آیا می دانید رضایت به قضای الهی اولین و نقد ترین ثمره اش آرامش و رضایت از زندگی و بدور ریختن اضطرابهاست...
اگر در زندگی خود به دنبال نشاط و آرامش می گردید...
اگر پیشرفت و توسعه ی مادی و دنیوی دیگران شما را آزار می دهد...
یا اگر تلاش شما برای پیشرفت بیشتر و دستیابی به اهداف عالی تر به نتیجه نمی رسد و نارضایتی را برای شما بوجود می آورد...
باید بدانید که چاره درد شما آن است که راضی به قضای الهی باشید و تسلیم سنت و اراده ی خدا شوید البته این رضایت و تسلیم هیچ منافاتی با تلاش بیشتر و دعا برای رفع گرفتارهای و مشکلات ندارد.
اگر می خواهید آثار فردی و اجتماعی «رضا» را دریابید و به مکانیسم رضایت متقابل خدا و مخلوق از یکدیگر در پرتو رسیدن انسان به «مقام رضا» پی ببرید...شما را به استماع مجموعه گفتارهای استاد محمد شجاعی که در سی دی «رضا» عرضه شده است؛ دعوت می کنیم.
محرم که می آید و بیرق های سیاه برافراشته می شود احساس غریبی به درون هر انسان آزاده و آگاهی اعم از مسلمان وغیر مسلمان سرک می کشد . چتر سیاه غم بر آسمان دل سایه می اندازد و چشمها بارانی می شود. گویی حوادث سال 61 هجری یکایک در پیش چشم رژه می روند و هر یک فصلی از کتاب انسانیت را دوباره مرور می کنند...
