آن روز ، در هجدهم ذی الحجه سال دهم هجری، با فرمان پیامبر اسلام (صلوات الله علیه ) همگی در غدیر خم ایستادند و پیامبر رحمت، در آخرین روز مأموریت خود، رسالتش را با معرفی «جان خود» علی علیه السلام به عنوان «امام» پس از خویش کامل کرد و جان های تشنه را به نوشیدن از اقیانوس زلال علی علیه السلام رهنمون شد ...

...و امروز پس از گذشت 1420 سال، بشر همچنان تشنه و ناکام به خود می پیچد و برای یافتن زلال جاوید برای فرو نشاندن عطش خود به هر سو می دود و به هر خس و خاشاک ناچیزی در می آویزد. آن روز پیامبر جهازی را از بار شتران درست کرد و بر فراز آن ایستاد و دست علی را بالا برد تا همگان شاهد جانشین شایسته آن رسول گرامی باشند و با آویختن به دامان او منحرف نشوند
... و امروز فرزندش دور از چشم ها، غریب و تنها و آواره و طرد شده هر شبانه روز یکبار- همانند جد غریبش حسین علیه السلام - ندای هل من ناصر ینصرنی ؟ سر می دهد تا که باشد یاری اش کند؟
غدیر جلسه ی معارفه اولین امام و سر آغاز خط سیر امامت پس از خاتمیت نبوت بود. غدیر جلسه ی معرفی معمار نخستین برای تکمیل طرح جامعه فاضله ی دینی بود. غدیر یک ضرورت بود که خداوند متعال عدم معرفی علی در آن روز را مساوی با نقصان رسالت خاتم قلمداد کرد و ظهور موسم رونمایی عمومی از- نگاری پرده نشین -از نسل علی و زهرا علیهما السلام است که قرن ها از نهان شدن و انتظار فرجش می گذرد.
غدیر رمز استمرار وحدت مسلمین در فقدان رسول (صل الله علیه) بود که صد افسوس این وحدت با نیروهای گریز از مرکز قدرتمند و بی بصیرت به تشتت انجامید ...و ظهور آغازی است بسوی تمرکز و وحدت و ختم پراکندگی و تجلی آیه ی « و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا » حول کلمه تقوی و عروة الوثقای الهی یعنی حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف .
غدیر اعلام رسمیت امام نخست بود و ظهور تجلی عمومی امام آخرین. آن شروع و این ظهور آرمان های بشری را در جستجو عدالت و آزادی و رفاه و سعادت در حد کمال یافته و انسانی اش جامعه عمل می پوشاند. معماری جامعه فاضله انسانی را پیامبر اسلام با معرفی علی علیه السلام و در غدیر کلید زد اما این طرح با تمام عظتمش در نیمه ی راه متوقف شد و بی شک این طرح پس از ظهور اجرا خواهد شد و ثمر خواهد داد.
در غدیر موسم بیعت بود با علی و ظهور - پس از قرن ها - شروع شتابناک بیعت با فرزند علی و تجلی آیه ی « ولیظهره علی الدین کله »و « و یدخلون فی دین الله افواجا »
و اما امروز به هوش باشیم که :بسی فاصله است بین « مهدی باوری و مهدی یاوری قبل از ظهور » و « شناخت و یاری مهدی پس از ظهور » همانگونه که به فرموده قرآن - ایمان به خدا و نصرت دین پیش از فتح و پس از فتح با یکدیگر مساوی نیستند .فرق زیادی  بین همدلی و همنوایی با حضرت صاحب الامر علیه السلام و مجاهدت در راه او قبل از ظهور است .
امروز اگر چه امام ما از دیدگان غایب است - و در همین غیبتش به افاضه بر جهانیان مداومت دارد- لیکن بر ماست تا علاوه بر شناخت او و دعا برای سلامتی و ظهورش برای رفع موانع ظهورش «یکی یکی » و «دوتا دوتا » قیام نماییم (ان تقوموا لله مثنی و فرادی ). غدیراتمام دین و اکمل نعمت بود اما پس از آن، آنچه نباید می شد شد و ارمغان ظلم ها بر منتخب الهی در غدیر 25 سال گوشه نشینی و تحمل خار در چشم و استخوان در گلو بود و آنگاه تیغ تیز دشمن کوردل در محراب .
امروز باید با درس گرفتن از گذشته نعمت وجود علی دوران را قدر دانست . بی بصیرتی کوردلان در آن روز نگذاشت تا خورشید علی علیه السلام جان ها را گرم کند و سعادت دنیا و اخرت را برای همیشه ارزانی بشر کند. امروز نباید گذاشت پیکر زخم خورده ی اسلام از تیغ بی بصیرتی و کوردلی منتسبین به اسلام و دشمنان قسم خورده اش دوباره زخمی شود .
علی باید یاری شود و استوار بماند و پرچم اسلام را که قرن ها با مجاهدت علما دست به دست گشته و بدست با کفایت او سپرده شده است به صاحب اصلی اش تحویل نماید . درخت تناور دین که با خون ائمه و اولیاء و شهدا آبیاری شده است همچنان باید مواظبت شود تا به دست باغبان شایسته اش امام زمان علیه السلام دوباره جان تازه ای بگیرد و انشاءالله مرهمی بر را بغضهای فروخفته شیعیان در حوادث پس از غدیر نهاده شود .
« اللهم اجعلنا من المتمسکین بولایة علی بن ابی طالب علیه السلام »