|
انتظار فرج ، بزرگترین فرج |
 حجت الاسلام غلامرضا بهروز لك، مدير پژوهشكده انتظار نور گفت: برای انسان دچار بحران های مختلف اجتماعی، فرهنگی و هویتی انتظار فرج، بزرگترین فرج است. فرجی که منتظران واقعی را پیش از این از در افتادن در چنین بحران هایی نجات داده است...
وی بیان کرد: سخن تنها از زیبایی تصویر نهفته در ورای کلمات پنج گانه "انتظار الفرج من اعظم الفرج" نیست. بلکه معانی متعالی نهفته در ورای آنها از اهمیت بیشتری برخوردار است. در واقع اگر بتوانیم با این کلمات پنچگانه(انتظار فرج بزرگترین فرج است) ابعاد و زوایای انتظار فرج را بیان کنیم، خود گوشه ای از بی نهایت و قطره ای از اقیانوس را رقم می زند که تمام ابعاد و زوایای آموزه مهدویت از آن برخوردار است. انتظار فرج از این جهت جا دارد موضوع تحلیل های علمی بسیاری باشد که جامعه امروز ما تشنه سیراب گشتن بدان است.
وی با نگاهی به حال زار و آشفته بشر امروز گفت: انسان مدرن و به ظاهر پیشرفته و صنعتی شده امروز به رغم آنکه تمام لوازم عیش و عشرت و خوشی او را احاطه کرده است، اما از دست یافتن به آرامش خاطر بری و بی بهره است.
حجت الاسلام بهروز لک تصریح کرد: تمام لذات مادی در کنار انسان است و او در تنهایی خویش اسیر غم و اندوه است. تصور مرگ همچون دیوی سرکش و وحشی خواب خوش تنعم به نعمت های مادی دنیوی را در کام او تلخ کرده است. او بیمار است. اما درد او را تنها امید چاره است. درمانی که او در اختیار نداشته و دچار تنگناهای زندگی مادی شهوانی خویش است. راستی اگر او به خدا ایمان داشت و می دانست فرج در راه است، باز چنین بود؟
بنابرگزارش پایگاه اطلاع رسانی انتظار نور، وی عصر حاضر را عصر بحران هویت ها و ظهور هویت های چهل تکه در عصر مجازی جهانی شدن دانست و گفت: عصر بحران هویت ها، عصری است که آشفتگی ناشی از ادغام و در هم رفتگی فرهنگ ها و تمدن ها حتی آسایش قبلی را از انسان امروز گرفته و او را بیشتر درگیر خود کرده است. انسانی که در مقابل خویش تصویرهای مختلفی از زندگی را می بیند. انسانی که هر روز فرهنگ ها و مردمانی را با سبک ها و سلیقه های مختلف زندگی می بیند، گاه از یافتن راه از بی راهه می ماند. ارزش ها سیلانیت یافته و مأمنی برای انسان امروزی نیست. اما راستی کجا باید پناه برد. آیا، مأمن و پناهگاهی جز باور به ظهور جامعه أمن و سلام مهدوی وجود دارد؟
مدیر پژوهشکده مهدویت خاطر نشان کرد: اما در جامعه باید زندگی کرد. جامعه نیازمند سیاست و مدیریت است. باز در جهان آشفته بازار ایدئولوژی ها و مکاتب مختلف بشری که هر روز یکی می آید و یکی می رود، باید دست به دامان کدامین شد؟! آیا این ایدئولوژی ها که همانند زبدی می آیند و مکثی ندارد تا آدمی را سیراب کنند، ارزش دل بستن را دارد؟ همین چند صباح پیش بود که ایدئولوژی ناسیونالیسم گوش جهانیان را با طنین های سهمگین خود کر کرده بود! اما اندکی نگذشت که در پیشگام جهانی شدن دچار فراموشی ابدی شد. آیا سراب پایان تاریخ لیبرالی نیز جز این است؟ افلیس الصبح بقریب!. اما نه چاره ای دیگر است. هر چند ما شکوه گر فقدان پیامبر خویش و غیبت ولی مان هستیم، اما عزیزان راه بسته نیست. انتظار الفرج من اعظم الفرج. چند قدمی دیگر باید تحمل و تأملی عمیق در حال خویش باید کرد.
منبع : خبرگزاري شبستان، |
محرم که می آید و بیرق های سیاه برافراشته می شود احساس غریبی به درون هر انسان آزاده و آگاهی اعم از مسلمان وغیر مسلمان سرک می کشد . چتر سیاه غم بر آسمان دل سایه می اندازد و چشمها بارانی می شود. گویی حوادث سال 61 هجری یکایک در پیش چشم رژه می روند و هر یک فصلی از کتاب انسانیت را دوباره مرور می کنند...
