ماه فروماند از جمال محمد / سرو نباشد به اعتدال محمد

قدر فلک را کمال و منزلتی نیست / در نظر قدر با کمال محمد

وعده‌ی دیدار هر کسی به قیامت / لیله‌ی اسری شب وصال محمد

آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی / آمده مجموع در ظلال محمد

عرصه‌ی گیتی مجال همت او نیست / روز قیامت نگر مجال محمد

وآنهمه پیرایه بسته جنت فردوس / بو که قبولش کند بلال محمد

همچو زمین خواهد آسمان که بیفتد / تا بدهد بوسه بر نعال محمد

شمس و قمر در زمین حشر نتباد / نور نتابد مگر جمال محمد

شاید اگر آفتاب و ماه نتابند / پیش دو ابروی چون هلال محمد

چشم مرا تا به خواب دید جمالش / خواب نمی‌گیرد از خیال محمد

سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی / عشق محمد بس است و آل محمد