کار تلاشی است ذهنی یا عملی که پس از پدیدار شدن همت و اراده درعرصه ی هستی ایجاد می شود. منشاء این همت و تلاش جلوه ای از وجود لایزال حضرت حق به عنوان اولین کارگر است چرا که هیچ اثر گذاری در عالم وجود بجز از جانب حضرتش صادر نمی شود ( لا مؤثر فی الوجود الا الله ) شعور و حرکت و جنبش، بنابر تدبیر و مشیت خداوندی در تمامی تجلیات حضرت سبحان از جمادات گرفته تا نباتات و حیوانات به چشم می خورد...

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند، با سیارات و کهکشانها ؛یک لحظه از حرکت هدفمند خود باز نمی ایستند؛ شب و روز مداوم از پی هم می آید و نظم و دقت در این حرکت دائمی بسیار خیره کننده و تفکر آفرین و تابع تقدیرات ویژه ی خود است. به همین ترتیب انسان نیز دائما در جنبش و تکاپو ست. میزان کار در جوامع انسانی به میزان همتی است که آن را پشتیبانی می کند و عامل بقا و پیشرفت و نظم در جامعه گردیده و مانع بسیاری را از پیش روی بشر برداشته است.
در تعالیم اسلامی، قدر مرد به اندازه همتش سنجیده می شود (قدر المرء علی قدر همته ) و کار شعار اوست (شعار المؤمن العمل ) اهمیت تحرک دائم و تلاش برای کسب سعادت و کمال در وجود آدمی به اندازه ای ست که در زبان روایات از «تنبلی» و«بی حوصلگی» به عنوان کلید تمام بدی ها و عامل فساد آخرت تعبیر شده است .
بر اساس همین آموزه ها ی دینی و نیاز جامعه اسلامی ، رهبر فرزانه ی انقلاب در ادامه سنت حسنه ای که بنا نهاده اند ، سال 89 را به عنوان سال « همت مضاعف، کار مضاعف » نامگذاری کرده و همگان را به این مهم فراخوانده اند. علت این فراخوانی همگانی در مطلع سال نو آنگاه بیشتر مشخص می شود که بدانیم جامعه ی ایران اگرچه در سالهای اخیر رشد چشم گیری را در برخی عرصه های فکری و اجتماعی و علمی و اقتصادی تجربه کرده اما متاسفانه این عقب ماندگی علمی، اجتماعی و اقتصادی پیکره ی مجروح این ملت و کشور را همچنان آزار می دهد و میانگین کار مفید در کشور بسیار کمتر از سایر کشور هاست و این امر برازنده ی این ملت با آن سابقه درخشان علمی و فکری و فرهنگی نیست. ملت ایران که قرن ها سرآمد سایر ملل در پیشرفت فرهنگی و اقتصادی و علمی بوده با توطئه ها و تلقین های استعمار مبنی بر اینکه ملل مسلمان لایق پیشرفت نیستند به نوعی -تنبلی اجتماعی که رهبر معظم انقلاب در پیام نوروزی سال 86 خود به آن اشاره کردند - دچار گردیده است .
این معضل آنگاه دردی جانکاه و بلا می نماید که بدانیم فرهنگ کهن ایران و تعالیم والای اسلام کار و کوشش دارای اهمیت فراوان و جایگاه برجسته ای است و کم کاری و سهل انگاری و تنبلی برای این ملت ریشه دار پیرو اهل بیت علیهم السلام گناهی نابخشودنی است. این در حالی است که دشمنان این ملت قرن هاست که با کار و تلاش فراوان و پیشرفت در عرصه های عملی از هیچ نوع خصومتی برای مقابله با این ملت و آیین حقه ی آن کوتاهی نکرده اند .
پس از قرن ها مجاهدت علما و جان فشانی شهیدان و جانبازان و ایثارگران، نظام جمهوری اسلامی که به فرموده ی حضرت امام خمینی رحمةالله علیه حفظ آن از اوجب واجبات و بلکه واجب تر از نماز است؛ برپا گردیده است و امید است که ان شاء الله زمینه ساز ظهور حضرت حجت علیه السلام باشد.
تمام کسانی که از برپایی چنین نظامی خرسندند باید برای حفظ آن تلاش کنند و تمام آنانی که سی سال است پس از پیروزی انقلاب اسلامی برای حفظ آن از شر دشمنان مجاهدت کرده اند باید تلاش خود را با اراده ی آهنین مضاعف کنند .
شیعه سال هاست که چشم انتظار مولای غریب خود است که بیش از هزار و صد و هفتاد سال است از غیبتش می گذرد . وظایف منتظران در عصر غیبت باید با جدیت هرچه تمام تر پیگیری شود. به همت و کار مضاعف، انتظار منفعل باید به انتظار پویا و فعال بدل شود و کار تفننی برای حضرت به کار شبانه روزی و جدی برای او تبدیل گردد که مولای ما حضرت صادق علیه السلام فرموده اند که شیعیان ما کسانی هستند که شب ها نقشه می کشند و روزها عمل می کنند.
حتی دعا برای سلامتی و ظهور حضرت حجت علیه السلام باید بیشتر باشد که فرموده اند : «واکثروا الدعا بتعجیل الفرج » تلاش برای مقابله با آسیب ها و خرافاتی که حول موضوع مهدویت شکل می گیرد باید مضاعف باشد.خودسازی، تبلیغ، دفاع از نظام ولایی جمهوری اسلامی و هر اقدام مؤثر برای زمینه سازی ظهور حضرت حجت علیه السلام باید شتاب بیشتری به خود بگیرد.
...یادمان نرود که حضرت حجت به یاد ما هستند پس ما هم باید بیشتر از گذشته به یاد او باشیم.کمربندهایمان را محکم تر ببندیم، به ندای هل من ناصر او پاسخی درخور و شایسته بدهیم. از کوتاهی های ما در حق حضرت – که موجب شکایت – در این سال باید کاسته شود. تلاش فکری ، زبانی ، قلمی ، مالی برای خشنودی او و تعجیل در فرجش باید بیش از پیش از جدی گرفته شود و دولت مردان نظام جمهوری اسلامی استراتژی های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی را به سمت زمینه سازی برای ظهورش نشانه روند.
انشاء الله