
جسم نازل ترین مرتبه نفس و مرکب روح است. با جسم سالم روح فرصت بهتری برای اوج گیری و رسیدن به کمال مطلوب خود می یابد.
لازمه ی سلامتی جسم، شناخت اهمیت آن و نگریستن به آن به عنوان یک نعمت خدادادی است که زندگی در دنیا را ممکن می سازد. عدم توجه به سلامت جسم و رفع بیماریهای آن – در زبان روایات – به خیانت به جسم تعبیر شده است .
اگر چه پرورش جسم فی نفسه تلاش برای یک کمال گیاهی محسوب می شود اما زمانی که این جسم به عنوان یک ابزار مؤثر در خدمت به روح شناخته و به آن رسیدگی گردد، نه تنها مذموم نیست بلکه عبادت تلقی می شود .
علی (علیه السلام) در دعای کمیل تقویت جسم را با تعبیر «قو علی خدمتک جوارحی » از خداوند طلب می کند . عبادت، جهاد در راه خدا، خدمت به خلق، تحصیل علم و معرفت و ... در سایه یک جسم سالم و عاری از بیماری سریعتر و بهتر حاصل می شود.
سالم نگاه داشتن جسم آداب و قواعد خاص خود را دارد و کسی که جسم خود را امانتی الهی برای رفع حوایج دنیایی و ابزاری برای تحصیل لوازم حیات آخرتی می داند لازم است تا این آداب و قواعد را بشناسد تا در تقویت جسم دچار گمراهی نشود.
تغذیه سالم، ورزش، دوری از کسالت و تنبلی و ... همگی در آماده کردن یک جسم سالم و نیرومند مؤثرند تا روح بتواند به واسطه ی آن مسیر طولانی و پرفراز و نشیب رسیدن به هدف خلقت را به سلامت پشت سر بگذراند .
برای شناخت ماهیت و ابعاد تغذیه جسم و پی بردن به آثار و تبعات این امر با اهمیت و حیاتی استماع سی دی تغذیه جسم از سلسله مباحث محمد شجاعی را توصیه می کنیم .