واقعه ی عظیم بعثت با وجود گذشت قرنهای متوالی و اظهار نظر متفکران واندیشمندان عالم، همچنان شایسته و درخور تدقیق و تأمل از جوانب مختلف است. بعثت نبی اکرم (ص) یک حرکت عظیم در تاریخ بشر و در راه نجات انسانها و تهذیب نفوس و ارواح و اخلاق بشر و مقابله با مشکلات و مصائبی بود که بشر درهمه دورانها با آن روبرو بوده و هنوز هم هست.
همه ی ادیان، مقابل با شرّ و فسادند و راه و صراط مستقیمی به سمت اهداف عالیه ایجاد می کنند؛ ولی آیین مقدّس اسلام این خصوصیت را دارد که یک نسخه ی همیشگی است. برای همه ی ادوار زندگی بشر، این نسخه کارساز است...

اگر می گوییم که پیامبر و دین اسلام برای استقرار عدل و نجات مستضعـفان و شکستن بتهـای جانـدار و
بی جان، قدم به عرصه ی وجود گذاشتند، بدان معنا نیست که بعد از طلوع این خورشید پر فروغ، دیگر مردم ظلمی نخواهند داشت؛ طاغوتی نخواهند داشت و بتی بر زندگی بشریت حکمرانی نخواهد کرد.
پس معنای این که غایت و هدف بعثت نجات انسان است چیز دیگری است. معنایش این است که آنچه پیامبر و اسلام به مردم دادند، یک نسخه ی شفابخش برای همه ی ادوار است؛ نسخه ای است در مقابل جهل انسان ها، در مقابل استقرار ظلم، در مقابل تبعیض، در مقابل پایمال شدن ضُعفا به دست اقویـا، در مقابـل
همه ی دردهایی که از آغاز خلقت، بشر از آن دردها نالیده است. مثل همه ی نسخه های دیگر، اگر عمل شد نتیجه خواهد داد، اگر متروک شد یا بد فهمیده شد یا جرأت و گستاخی اقدام به آن وجود نداشت، کأن لم یکن خواهد بود.
این نسخه در مقابل چیست؟ در مقابل جهالت بشر. جهالت بشر آن چیزی نیست که نقطه ی مقابلش اختراعات و اکتشافات است؛ بلکه اگر بشر به دانش های مختلفی دست پیدا کند، امّا روابط صحیح انسانی را نشناسد، دچار جهالت است. اگر بشر به اوج علم هم برسد امّا از لحاظ حقوق و احکام قائل به دو گونه انسان و دو طبقه ی بشر باشد، این بشر جاهل است. اگر بشریت به پیشرفت های مادّی هم برسد امّا بنای زندگی، بنای ظالمانه ای باشد؛ زورگویی بر زندگی مردم حاکم باشد؛ قدرت های قوی ضُعفا را پایمال کنند؛ در دنیا نور معرفت و انسانیت نباشد؛ در دنیا فریب رایج باشد، باز هم همان جاهلیت است؛ این هاست آن بلاهایی که بشر را دچار بدبختی و تیره روزی می کند. تا هر وقت این دردها هست، این نسخه به اعتبار خود باقی است.
اسلام و انبعاث به بعثت نبیّ اکرم(ص)، علاج مشکلات مسلمین
اکثر بلیّاتی که آن روز دست جهالت و عصبیّت بر زندگی مردم جزیرة العرب حاکم کرده بود، امروز بر زندگی ملّت های اسلامی حاکم است. فقر و بی سوادی و عقب ماندگی علمی و استبداد داخلی و سلطه ی قدرت های استکباری و اختلافات داخلی در کشورهای اسلامی هست. امروز بیش از یک میلیارد مسلمان در دنیـا زندگـی
می کنند که می توانند در حوادث عالم و مسائل عمده ی جهان یک نظر و حرف تعیین کننده داشته باشند؛ امّا با تشتّت، با این گرفتاری داخلی، با این مشکلات اوّلی انسان ها و ملّت ها دست به گریبانند و این کمیّتِ عظیم که بینشان دانشمندان و علما و شخصیت های برجسته هم هستند یک چیزِ بی خاصیت شده است! چرا؟
این دردها را چه چیزی می تواند علاج کند: اسلام و انبعاث به بعثتِ نبیّ اکرم (ص).
انقلاب برای این نیست که کسانی بروند و کسان دیگری بیایند؛ انقلاب برای این است که ارزش ها در جامعه تغییر کند؛ اعتبار و ارزش انسان ها به عبودیت خدا باشد؛ انسان بنده ی خدا باشد؛ برای خدا کار کند، از خدا بترسد، از غیر خدا نترسد. از خدا بخواهد، در راه خدا کار و تلاش کند، در آیات خدا تدبّر کند، عالم را درست بشناسد، کمر به اصلاح مفاسد جهانی و بشری ببندد و از خود شروع کند؛ هر کدام ما ازخودمان شروع کنیم. یک شخصیت عظیم با ظرفیت بی نهایت و با خُلق و رفتار و کردار بی نظیر، در صدر سلسله ی انبیا و اولیا قرار گرفته است و ما مسلمانان موظف شده ایم که به آن بزرگوار اقتدا کنیم؛ که فرمود: « و لکم فی رسول الله اسوة حسنة». ما باید به پیامبر اقتدا و تأسی کنیم؛ نه فقط در چند رکعت نماز خواندن؛ در رفتارمان، گفتارمان، در معاشرت و در معامله مان هم باید به او اقتدا کنیم؛ پس باید او را بشناسیم...
پروردگارا! تو را به حق حرمت مقام پیامبر سوگند می دهیم، در درون و دل و جان ما تحوّلی عمیق و اسلامی پدید بیاور. پروردگارا! ما را شایسته ی نام امّت پیامبر قرار بده
حديث ولايت ج8
.