|
1386/4/14
انسان از آنجا كه حامل روح خداست، مزه بينهايت بودن و با خدا بودن را چشيده است. وقتي كه وارد دنيا ميشود، بينهايت محدود ميشود.
همه مردم چه متدينين و چه غيرمتدينين هميشه دنبال زيباترين و بهترين هستند.مؤمنين براي اينكه ميخواهند به وضعيت اوليه برگردند، دنبال عمل بهتر هستند. حريص هستند براي اينكه بهترينها را شناسايي كنند.
بهترين چيزي كه ميارزد برايش زندگي و سرمايهگذاري كرد، معرفتالله است.اگر آن را تحصيل نكنيم و سرمايهگذاري روي كمالات ديگر كنيم، آنها خيلي به درد ما نميخورد.معرفتالله چيزي است كه ما براي آن خلق شديم. ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون
عبادت چيزي است كه ما احتياج داريم تا به هدف خلقت برسيم. جن و انس را آفريديم براي اينكه كارشان عبادت است و نتيجه كار آنها؛ واعبد حتي يأتيك اليقين.انسان بايد به معرفتي برسد كه عين دارايي و كمال است.
بالاترين چيزي كه بايد وقت بگذاريم و تمام امور را تابع آن قرار دهيم، معرفت الله است.
بايد طلب انسان از عبادت، معرفت باشد. بعد از برقراري هر ارتباطي و به دنبال هر فكري، به دنبال معرفت باشيم.
حضرت علي «عليهالسلام» فرمودند: كسي كه در چيز غيرحكيمانه فكر ميكند، هوسباز است.
از فكر كردن در مورد هر چيزي به دنبال شناخت باشيد.
قيمت آدمها در اين است كه چهقدر در كسب كمالات جمادي و نباتي و حيواني و در كارهاي عبادتي و معرفتيشان اعم از انتخابها، ارتباطات و رفتارهايشان به معرفتالله فكر ميكنند.
مهمترين زمانهايي كه در عمر ما ميگذرد، بهطور مستقيم و غيرمستقيم فعاليت ميكنيم تا به معرفت برسيم.
امام صادق «عليهالسلام» فرمودند: بعضي از مؤمنين از بعضي ديگر تيزبينترند و اين هست درجات.
رسول اكرم «صليالله عليه و آله و سلم» فرمودند: كسي از نظر ايماني بالاتر است كه از نظر معرفتي بالاتر است.
معصوم «عليهالسلام» فرمودند: بعضي از شما نمازشان از بقيه بيشتر است، بعضي حجشان بيشتر است و بعضي از نظر صدقه بالاتر از بقيه هستند. بعضي روزه بيشتري ميگيريد ولي بالاترين شما كسي است كه شناخت و معرفت بيشتري دارد.ائمه «عليهمالسلام» نظام معرفتي خودشان را تنظيم كرده بودند.
عبادت راه رسيدن به معرفت است. معرفت يك دارايي است، علم، عمل و معرفت.
بيشترين وقت ما بايد صرف شناخت شود. عبادت را بايد به شكلي انجام دهيم كه منجر به معرفت شود. روي كيفيت عبادات سرمايهگذاري كنيم.
معرفت، رسيدن به قداست است. معرفت، نور قلب است. (اميرالمؤمنين «عليهالسلام»)
ميزان مقبوليت و اثربخشي اعمال بستگي به ميزان معرفت انسان دارد.
امام باقر «عليهالسلام» فرمودند: هيچ عملي پذيرفته نميشود مگر با معرفت و هيچ معرفتي بهدست نميآيد مگر از راه عمل.
يك شناخت حقيقي و اصلي داريم و به وزان آن علم حقيقي به سمت عمل ميرويم كه اين عمل روشنايي و معرفت ميآورد.
عمل، يقينآور و اطمينانآور است.
معرفت دارايي است كه به انسان كمك ميكند گرفتار توهمات نشود، شاد و آرام زندگي كند. كمك ميكند مشكلات حل شود.
صورت خارجي، عمل محسوب نميشود.هر يكبار عصبانيت خيلي هزينه در دنيا و آخرت دارد، چه برسد به توهين و تحقير و كتك زدن يك نفر.خداوند از هيچكس عملي را بدون معرفت نميپذيرد.
عمل به دانش خودت باعث معرفت ميشود.شما در مقابل پدر و مادرتان بايد بال ذلت بگسترانيد. در حديث داريم؛ خداوند ميفرمايد: به عاق والدين بگوييد؛ هر كاري ميخواهي بكن، من هرگز تو را نميبخشم.
پيامبر «صليالله عليه و آله و سلم» فرمودند: بهترين شما كسي است كه براي خانوادهاش بهتر باشد، من براي خانوادهام بهتر هستم.نقش معرفت در خوب بودن:
شما هرگز نميتوانيد آدمهاي صالحي باشيد مگر با معرفت. هيچوقت هم به معرفت نميرسيد مگر اينكه به تصديق برسيد.
پيامبر «صليالله عليه و آله و سلم» فرمودند: طي طريق انسانيت مثل اين است كه انسان با مژه خودش يك كوه را بشكند و جلو برود. ولي اگر كسي را تحقير كنيد مثل اين است كه دوباره به نقطه اول برگشتيد.
اگر انسان واقعاً معرفت پيدا كند، در كمالات جمادي و نباتي و حيواني بيرغبت ميشود مگر براي خدا.
اميرالمؤمنين «عليهالسلام» فرمودند: كمي از آگاهي باعث ميشود انسان زهد پيدا كند ولي دلبستگي ندارد. علامت زهد اين است كه اگر اگر چيزي را از دست داد، غصه نخورد. شادي و آرامش را از خدا ميگيرند.
اميرالمؤمنين «عليهالسلام» فرمودند: علامت اينكه يك نفر معرفتش صحيح است يا نه، زهد در دنياست و نفسش و همتش از عالم فاني و كمالات جمادي و نباتي و حيواني منصرف است. يعني تمنايي در اضافه كردن اينها ندارد.
طبق آيه 24 سوره توبه؛ بايد محبوبترين براي شما خدا باشد.
اگر كسي شناخت صحيح داشته باشد، هيچ فاصلهاي بين او و معشوقش نميافتد.
خداي نكرده اين اطلاعات برايمان حجاب نشود.
|
خلاصه جلسات 
