1386/4/21
عمر حقيقي هركس مقدار معرفتي است كه كسب كرده است.
يك آدم باشعور و عاقل بيشترين سرمايه‌گذاريش را روي كسب معرفت مي‌كند.امام سجاد «عليه‌السلام»؛ خدايا مرا به كاري وادار كن كه فرداي قيامت از من سؤال مي‌پرسي. عمرم را فارغ كن براي من در هدفي كه مرا براي آن خلق كردي.هرقدر معرفت آدم بيشتر شود، عنايت او به خلقت بيشتر مي‌شود. چه‌قدر در رسيدگي به خود حقيقي‌اش جدي است.
جنين كاملاً ماهيت جنيني‌اش را جدي گرفته است. بيشترين استفاده را براي تولد از رحم مي‌برد.
ميزان رشد انسان بستگي به اين دارد كه توانسته است اطلاعات كسب شده را تبديل به معرفت كند يا نه؟
در معرفت بايد ذات يك نفر تغيير كند. جوهر نفس عوض شود. (حركت جوهري) از بداخلاقي دربيايد و شيرين مثل عسل شود تا ديگران از او كسب آرامش و اخلاق كنند. (خوشتر آن باشد كه سر دلبران / گفته آيد در حديث ديگران)
هرقدر معرفت حقيقي انسان به مقصود خودش بيشتر شود، علامت‌هايي كه مي‌خوانيم بيشتر در شخص ظاهر مي‌شود.
آيا اين چيزهايي كه خوانده‌ايم، معرفت كسب كرده‌ايم يا فقط ياد گرفتيم؟ 2 ـ اگر مطالب جديد را واقعاً خوب جذب كنيم، بايد بعد از اين دارا باشيم.
براي بعضي‌ها، خوراك بخش طبيعت مي‌شود. دائماً خدا برايش زير سؤال است. هيچ‌وقت خدا را كنار خودش احساس نمي‌كند.
اگر معرفت حقيقي باشد، در هر شرايطي هرطور خدا بخواهد را مي‌پذيرد و جز «الحمدلله» چيزي اضافه نمي‌شود.
عاشقم بر لطف و بر قهرش به جد / اي عجب من عاشق اين هر دو ضد
من مال خدا هستم. لا املك لنفسي نفعاً و لا ضراً و لا موتاً و لا حياتاً و لا نشوراً
هركس معرفتش حقيقي و صحيح باشد، نفس و همت او از عالم پست منصرف مي‌شود. تمام توجه خودش را صرف خودسازي مي‌كند. هزاران برابر نسبت به معنويات، افكار و اخلاقش حساسيت دارد. از درجا زدن متنفر است و با نشاط حركت مي‌كند.
كيفيت دنيا برايش مهم نيست. اگر سراغ كمالات جمادي و نباتي و حيواني مي‌رود، به قدر ضرورت مي‌رود. به هيچ‌وجه وارد مسابقه با ‌كسي نمي‌شود. «خدايا مرا براي هدف خلقتم فارغ كن»، فقط دعا نيست، عملش هم همين‌طور است.
اميرالمؤمنين «عليه‌السلام» فرمودند: ثمره معرفت اين است كه انسان به دنيا پشت مي‌كند. با موقت‌ها و رفتني‌ها انس نمي‌گيرد. چيزهاي فاني شدني بر او اثر نمي‌كند. رابطه‌اش را با نعمت‌هاي خدا تنظيم مي‌كند. با كمالات وهمي و خيالي دلخوش نيست كه اگر از او گرفته شد، ناراحت شود.
امام صادق «عليه‌السلام» فرمودند: اگر كسي خدا را بشناسد، حتماً از او مي‌ترسد.
علم كافي نيست، بايد معرفت كسب شود.
امام سجاد «عليه‌السلام»؛ واجعلنا من الذين اشتغلوا بالذكر عن الشهوات و خالفو دواعي العزه بواضحات المعرفت؛ خدايا مرا از كساني قرار ده كه لذت ياد تو ما را به خودش مشغول مي‌كند كه از شهوات بي‌نياز شويم.
يعني با ياد تو جلوي هوس‌ها را بگيريم. اگر كسي مي‌خواهد از غصه‌ها و دغدغه‌ها نجات پيدا كند، به ذكر خدا مشغول شود. ذكر خدا حداقل كاري كه مي‌كند اين است كه انسان را به كار حرام وانمي‌‌دارد.
اگر ايمان حاكم شود، شهوت پايين مي‌آيد. هرقدر فطرت را تغذيه كنيم، ساير قوا فروكش مي‌كند.