پروفسور باهر گفت: اكنون همه وجدان ها بيدار شده اند تا انديشه‌ورزي كنند و برآيند وجدان های بیدار فراهم كردن زمينه هاي ظهور منجی است.
پروفسور حسين باهر، فوق دكتراي رفتارشناسي از كانادا به خبرنگار شبستان گفت: مردم قبل از انقلاب، انتظار شخص حضرت مهدي(عج) را مي‌كشيدند، اما اكنون مردم منتظر شخصيتي هستند كه بتواند عدل را در جهان جاري و ساري كند؛ يعني آن موقع مردم منتظر شخص و امام بودند، ولي امروز منتظر شخصيت و امامت هستند...

وي افزود: دليل اين امر به افزايش آگاهي مردم بازمي‌گردد. در زمان گذشته مردم هرچه امام جماعت مسجد و روحاني محل مي‌گفت همان را عمل مي‌كردند و جلو مي‌رفتند، اما اكنون همه وجدانشان بيدار شده و خودشان راه افتاده‌اند تا انديشه‌ورزي كنند و برآيند انديشه‌ها اين شده كه بايد يك ناجي و منجي بيايد و عدل را برپا كند.
باهر خاطرنشان كرد: اين انتظار هم در عرفان و دين و هم در ايران و جهان وجود دارد. حافظ، مهدي دين‌پناه را مطرح مي‌كند و مولوي وجود امام را براي جهان لازم و ضروري مي‌شمرد. همين‌طور امروزه كل بشريت بر اين باورند كه تلاش جامعه جهاني در جهتي است كه عدل و داد در جهان مستقر شود و كس يا كساني مي‌توانند عدل را ايجاد كنند كه خود عادل باشند.
وي به آسيب‌هاي بحث مهدويت اشاره كرد و گفت: مهم‌ترين آسيب اين بحث اين است كه انسان مؤمن تلاش خود را براي بهبود اوضاع نكند، در صورتي كه انسان منتظر بايد با تلاش خود مقدمات جامعه مهدوي را ايجاد كند.
اين مشاور دانشگاه شهيد بهشتي در پاسخ به اين سؤال كه مهم‌ترين ويژگي جامعه مهدوي كه مردم منتظر آن هستند چيست، گفت: مردم به هر حال از لحاظ مادي با خود كنار آمده‌اند و مسائل اقتصادي، اگر هم مطرح باشد، به عنوان وسيله مطرح است، ولي معنويت هدف اصلي انتظار است. بايد گفت جهان طالب و تشنه معنويت، عرفان، اخلاق و ادب است