حرکت به سمت کمال و حاکمیت انسان کامل بر عالم نیازمند حصول شرایطی ویژه است. از جمله ی این شرایط آن است که هر یک از فعالان این عرصه باید نسبت به مقصد حرکت، راه، قوانین حرکت، موانع و تهدیدات پیش رو برای پیشروی به سمت این هدف متعالی آگاه باشند و مهمتر از همه ی اینها، انسان تلاشگر در این مسیر باید پیش از همه خودش تربیت شود و خود آگاه و بارور گردد.این باروری مفهومی فراتر از آگاهی و علم صرف نسبت به مختصات اشیاء و روندها و حوادث است. رشد و خود آگاهی انسانی و اسیر نشدن دردام محسوسات و خیالات و اوهام و معقولات و قدرت ها وثروت ها می تواند انسان را تا مرزهای عالی فدا شدن درراه محبوب و هدف مقدس پیش ببرد.انسانی که نسبت به ضرورت حاکمیت انسان کامل در جهان پی برد و مصداق کامل این انسان کامل در زمان حاضر- یعنی حضرت ولی الله الاعظم علیه السلام- را شناخت ، راهی جز حرکت شتابان به سمت آماده سازی زمینه های ظهور و رفع موانع آن حاکمیت خجسته را نمی شناسد . رهپویی در این مسیر مبارک لوازمی دارد که از آن جمله می توان به دو شرط اساسی اشاره کرد......

• اول اینکه ؛ این انسان باید قبل از هر چیز در درون خود به فرج رسیده و موانع درونی برای منتظر واقعی بودن را پشت سر نهاده باشد. حرکت آدمی به سوی انتظار حقیقی و رسیدن به فرج درونی، در گرو شناخت انسان از قدر و ارزش و اندازه خود است. بلا تردید ، میزان شناخت انسان نسبت به اهداف عالی انسانی رابطه ی مستقیم با میزان درک آدمی از منزلت انسانی خود دارد.
• دوم آنکه ؛ سعی برای حرکت به سمت این هدف عالی ، مهمتر از نفس موفقیت و حجم عمل است. هر انسانی می تواند مانند بسیاری از انسان های موفق به قله و اوج برسد. کسی که موانع ذهنی خود را برای حرکت از میان برداشت ، آنگاه به سعی و تلاش روی می آورد . مهم مقدار استعداد و سرمایه نیست مهم سعی اوست . آنچه آدمی را بالا می برد دارایی و استعداد مادی نیست بلکه سعی و اهتمام در راه هدف است . سعی ، نسبت عمل به سرمایه است و حالتی است در عمل و نه خود عمل. از میان دو نفر – با استعدادهای کم و زیاد – که برای رسیدن به یک هدف عالی حرکت می کنند ، ارزش عمل آنکس که به نسبت سرمایه و استعدادش سعی بیشتری می کند بالاتر است. از همین منظر سعی آن پیرزن مصری که تمام دارایی اش را – که بنابر بعضی نقل ها چند کلاف نخ بود – برای خریدن یوسف علیه السلام به میدان آوردبسیار بیشتر و ارزشمندتر از سعی تاجران و ثروتمندانی بود که با وجود آمادگی برای پرداخت مبالغ کلان ، شاید فقط کسری از سرمایه خود را برای این تجارت به میدان آورده بودند. هر انسان دردمند و منتظر در هر جای این عالم که ضرورت طلوع خورشید عدالت و راستی را در شب ظلمانی مناسبات کنونی نظام عالم درک کرده باشد باید به هر نحو ممکن و با هر اندازه از سرمایه و دارایی حرکت کند. این حرکت به اندازه ی درک انسان از خود و جامعه می تواند عمق داشته باشد . انتظار دین از هر یک از ما نیز بر همین اساس است و پیام قرآنی"قل انما اعظم بواحده ان تقوموا لله مثنی و فرادی" هم چیزی جز تاکید بر اصل ضرورت حرکت و سعی انسانی در شکل فردی و اجتماعی نیست ؛ همانگونه که پیام رحمانی "لیس للانسان الا ما سعی" بر اصل "سعی" در فعالیت ها تاکید می کند.

تکالیف منتظران حضرت ولی عصر علیه السلام نیز بنابر وسع و میزان سعی آنها معین و تنظیم می شود. از میل قلبی و دعا برای پیروزی جبهه ی حق گرفته تا جهاد قلمی و مالی و بذل جان؛ و از سعی و کوشش فردی تا دعوت برای نصرت حق در عرصه اجتماع و جامعه ی جهانی و ... ، همگی از جلوه های سعی و کوشش برای یاری انسان کامل و حاکمیت او به شمارمی روند. این سعی ، شغل و جنسیت و زمان و مکان و مرز و جغرافیا نمی شناسد. مهم، شروع و استمرار این سعی است به هر اندازه ای که توان داریم و مگر نه این است که خداوند سبحان فرموده است "لا یکلف الله نفسأ الا وسعها".

اگر هر یک از ما به وسع خویش برای یاری منجی موعود تلاش کنیم ، دلیلی برای تأخیر بیشتر برای پایان یافتن شب ظلمانی غیبت وجود ندارد.

اگر به سوی فرج درونی حرکت کنیم، فرج بیرونی زمینه ی مناسب برای رسیدن یافته است.

...واگر"خدمت درانتظار"وحرکت به سوی همدلی ووفای به عهد – که عدم آنها مورد شکایت حضرت صاحب الامر است- سر لوحه ی هر حرکت ما در صبحگاه و شامگاه قرار می گیرد، لحظه به لحظه به وقت زیبای ظهور نزدیک خواهیم شد. انشا الله...

مهم این است که بخواهیم و سعی کنیم آن هم با اخلاص و استمرار.